پس از آزادی پسرم از زندان چگونه برخورد کنم؟

پسری 30 ساله دارم که معتاد است و بار سوم است که به زندان رفته است. قرار است از زندان آزاد شود با او چگونه برخورد کنم؟ لطفا راهنمایی کنید.با سلام خدمت شما مادر گرامی، به نظر میu200aرسد این که نمیu200aدانید چه برخوردی با پسرتان بعد از آزاد شدن از زندان داشته باشید، شما را نگران کرده است. واضح است که شیوه نادرست برخورد با مشکل، میتواند موجب تشدید آن شود. برای آن که بتوانید نقش مؤثر و مثبتی برای حل این موضوع داشته باشید، اقدامات زیر کمک کننده خواهد بود.

نگرانیu200aتان را با پسرتان مطرح کنید

اولین قدم در این مسیر آن است که نگرانی خودتان را در یک محیط آرام و در شرایط مناسب با قاطعیت و شفافیت با پسرتان مطرح کنید. در این مرحله مهم است که اول به نحوه برقراری یک ارتباط صحیح و مناسب فکر کنید و برای این کار به صحبتu200aهای پسرتان با حوصله و توجه زیاد گوش کنید و اجازه دهید به راحتی درباره مشکل خود با شما صحبت کند.سعی کنید سریع به دنبال جوابی برای ارائه نگردید. ترجیحاً کمتر قضاوت کنید، توهین نکنید و برچسبu200aنزنید؛

برای مثال از به کار بردن عبارات توهین آمیزی مانند: دزد، بیu200aمسئولیت، تنبل، بیکارهu200a، سربارu200aو ... اکیداً پرهیز کنید. بزرگ ترین اشتباه این است که سعی شود در اوج بحران، وی با رفتارu200aهای غلط خود روu200aبهu200aرو شود. نباید وقت خود را به سرزنش خانواده، ارتباطات و شرایط گذشته و حال حاضر تلف کنید. در ضمن سعی کنید تا حد امکان نصیحت نکنید.محدودیت و فشار اگر معقول و منطقی باشد میu200aتواند در این مسیر به خانواده و فرد معتاد کمک کند؛ مثلاً پول و منابع مالی باید محدود شود ولی به پسرتان توضیح دهید که این کار به دلیل این است که پول ،خود وسوسه برانگیز است. جایی که او در آن محل مواد مصرف میکرده را باید بلوu200aکه کرد؛ مانند خودرو، پشت بام، انباری، زیر زمینu200a، اتاق و ... درخور ذکر است این محدودیتu200aها اگر با توضیحات کافی و لحن مناسب در یک محیط حمایتگر انجام شود، فرد معتاد احساس همدلی و همراهی خانواده را درک میu200aکند و انگیزهu200aاش برای همراهی افزایش مییابد. در چنین شرایطی استفاده از کلمات مناسب که انگیزه او را بیدار کند، بسیار مهم است. بعضی مصرفu200aکنندگان دارای مشکلات رفتاری مانند پرخاشگری، منفیکاری، فحاشی .. و یا اختلالاتی در زمینه روانپزشکی مانند اضطراب، خودشیفتگی، افسردگی و ... دارند که توصیه میشود برای این گروه حتماً از راهنمایی روانپزشک و مشاور استفاده کنید.

اگر پسرتان به هیچ عنوان حاضر به همکاری نبود

واقعیت این است که نمیتوان هیچ کس را مجبور به درمان و ترک کرد. پس از طی مراحل مذکور و در نظر گرفتن همه شرایط، در نهایت این خود فرد معتاد است که باید برای ورود به درمان تصمیم بگیرد و اگر او به این نتیجه برسد که هیچ درمانی نمیخواهد و با توجه به این که شما منابع را از او دریغ کرده و او را در راه درمان تشویق کردید، باز هم هیچ تمایلی به درمان ندارد، در این مرحله نمیتوان توقع نتیجهu200aگیری سریع داشت.

دقت کنید که ناامید نشوید و مراقب احساس سرخوردگی خود باشید. اشتباهترین کاری که در این مرحله میتوانید انجام دهید، قطع ارتباط با روا نپزشکان و مشاوران و باج دادن مالی، احساسی و رفتاری به پسرتان است.البته لازم است بدانیم در بعضی شرایط خاص که مشکل فقط اعتیاد نیست و فرد به سمت خودکشی، جنون، پرخاشگری، حالت مسمومیت مواد و آسیب رساندن به دیگران پیش میرود، درمان اجباری، انتخاب صحیحیu200aبه شمار میرود. در این موارد، باید برu200aخلاف میل فرد معتاد، او را بستری کرد.